Kalendarium i spis utworów
Kalendarium i spis utworów
17.10.2006 13:02 || Wersja do druku :: Kalendarium i spis utworów


Kalendarium
1860
6 listopada w Kuryłówce na Podolu urodził się Ignacy Jan Paderewski, syn Jana i Polikseny z Nowickich, matka wkrótce zmarła osierociwszy także starszą o dwa lata córkę Antoninę

1867
Jan Paderewski ożenił się po raz drugi z Anną z Tańkowskich, mieli troje dzieci: Józefa (1871-1958), Stanisława (1873-1914) i Marię (1876-1952)
I. J. Paderewski wraz z siostrą naukę domową pobierał m. in. u F. Runowskiego i M. Babiańskiego

1872
I. J. Paderewski wyjechał do Warszawy i rozpoczął naukę w Instytucie Muzycznym Warszawskim w klasie fortepianu Jana Śliwińskiego a następnie u Juliusza Janothy, nauczycielem zasad muzyki był Karol Studziński a harmonii i kontrapunktu Gustaw Roguski

1873
pierwsze występy Ignacego: jako puzonista w orkiestrze szkolnej, jako solista chóru oraz w duecie fortepianowym z przyjacielem Antonim Rutkowskim

1874
nowym nauczycielem fortepianu został Henryk Koman; mały incydent w październiku i Paderewski wraz z trzema kolegami zostaje wydalony z Instytutu

1875-1876
powrót i kontynuacja nauki do czerwca 1876, pierwsza kompozycja Valse mignonne zadedykowana nauczycielowi G. Roguskiemu

1876-1877
Ignacy wraz z kolegami (skrzypkiem i wiolonczelistą) rozpoczął pierwsze "tournee" po miastach Rosji i Polski Północnej (niepowodzenie, choroba)

1878
w styczniu Ignacy wraca do Instytutu, między lutym a czerwcem wystąpił na kilku koncertach jako solista, akompaniator bądź członek orkiestry
w czerwcu przystąpił do egzaminów i uzyskał patent nr 186 z ocenami bardzo dobrymi i celującymi; na koncercie dyplomowym zagrał z orkiestrą cz. I Koncertu a-moll Griega a jako uczeń kompozycji przedstawił utwór na mezzosopran i fortepian pt. Dola, który przyjęto z aprobatą
jesienią rozpoczął pracę w tymże Instytucie jako nauczyciel fortepianu w klasie niższej

1879
Paderewski występuje sporadycznie w Warszawie oraz w miejscowościach letniskowych (Busko, Solec, Ciechocinek, Birsztany, Kielce), komponuje pierwsze utwory samodzielnie a jeden z nich wydaje drukiem (Impromptu na fortepian)

1880
7 stycznia 20-letni artysta poślubił Antoninę Korsakównę - absolwentkę Instytutu Muzycznego w Warszawie, ślub odbył się w Rudni na Wołyniu - majątku panny młodej. 9 października Antonina rodzi syna Alfreda a tydzień później umiera
praca nauczyciela w Warszawie, komponowanie nowych utworów op. 2 - 4, wychowywanie syna
w sierpniu po raz pierwszy odwiedza Kraków w drodze na krótkie wakacje do Zakopanego

1882
od stycznia do czerwca Paderewski studiował kompozycję w Berlinie u Friedricha Kiela, nawiązał współpracę ze swym stałym wydawcą firmą Ed. Bote und G. Bock, gdzie ukazywały się kolejne utwory : Elegia op. 4, Tańce polskie op. 5, Pieśń wędrowca op. 8 w barwnej szacie graficznej
latem występował jako solista bądź akompaniator u boku skrzypka Władysława Górskiego w miejscowościach uzdrowiskowych
jesienią wraca do pracy pedagogicznej w Warszawie

1883
w styczniu koncert kompozytorski w Berlinie dalej występy solistyczne bądź z udziałem innych muzyków w Krakowie, Lublinie, Kutnie, Szczawnicy, Zakopanem i Kijowie

1884
od stycznia do lipca kolejny pobyt w Berlinie, studia instrumentacyjne u Heinricha Urbana
powstają kolejne utwory: Uwertura i Suita - pierwsze kompozycje orkiestrowe; drukiem ukazują się Introdukcja i toccata op. 6, Tańce polskie op. 9, Album majowe op. 10, Tańce tatrzańskie op. 12 - komponowane podczas pobytu w Zakopanem, przyjaźń z doktorem Tytusem Chałubińskim i fascynacja folklorem góralskim.

4 października w Krakowie koncert z Heleną Modrzejewską ważny pod względem artystycznym i finansowym - umożliwił Paderewskiemu wyjazd na dalsze studia do Wiednia do sławnego mistrza Teodora Leszetyckiego

1885
kontynuuje studia pod kierunkiem Leszetyckiego, krótkie pobyty w kraju i występy we Lwowie (luty), Krakowie (marzec), Warszawie (kwiecień) gdzie przedstawił najnowszy dorobek: Wariacje i fugę a-moll op. 11, Sonatę a-moll na skrzypce i fortepian op. 13 i liryczne 4 Pieśni do słów A. Asnyka op. 7
latem na krótko wyjechał wraz z W. Górskim do Paryża

1885-1886
praca pedagogiczna w Konserwatorium w Strasburgu, jako nauczyciel fortepianu i harmonii
powstają szkice koncertu skrzypcowego i utwory z op. 14

1887
jesienią pobyt w Wiedniu, pomoc T. Leszetyckiego i jego żony Anetty Jesipowej pierwszej wykonawczyni w Europie m. in. Menueta G-dur op. 14
koncerty w Strasburgu (październik) i Wiedniu (grudzień) ugruntowały opinię o Paderewskim jako zdolnym kompozytorze i wykonawcy

1888
3 marca odbył się recital Paderewskiego w słynnej Salle Erard w Paryżu, zapoczątkował on światową karierę artysty trwającą do kresu życia (1939)
kontynuuje pracę kompozytorską nad Koncertem fortepianowym a-moll
1889 Paderewski koncertuje z wielkim powodzeniem we Francji, Belgii, Niemczech, Szwajcarii, Rumunii oraz w kraju, zdobywca sal koncertowych "wielkiego świata"

1890
Paderewski odnosi sukcesy w Europie, 9 maja zadebiutował w Londynie
1891-1892 17 listopada Paderewski dał pierwszy koncert w Nowym Jorku, który zapoczątkował wieloletnie sukcesy (do 1939) odnoszone w USA,
w sezonie od października do końca marca dał Paderewski 109 recitali w ciągu 130 dni

1893-1898
nieustanne podróże koncertowe w Wielkiej Brytanii, Holandii, Niemczech, Francji, Włoszech, USA przyniosły Paderewskiemu sławę i ogromny sukces finansowy, który kompozytor spożytkował nie tylko na własny użytek ale także na cele filantropijne, społeczne a z czasem na patriotyczne
lato i jesień 1897 spędził Paderewski wraz z rodziną w Morges w Szwajcarii w willi Riond-Bosson, którą niebawem nabył (1898 lub 1899)
w Polsce nabył Paderewski dwór i majątek w Kąśnej Dolnej koło Ciążkowic (1897-1902)

1899-1900
po latach nieobecności w kraju Paderewski koncertuje w kraju w Łodzi, Białymstoku, Wilnie a następnie w Rosji, potem także w Anglii i Paryżu

31 maja 1899
w Warszawie w kościele Świętego Ducha poślubił Helenę z Rosenów (primo voto Górską, której pierwsze małżeństwo unieważniono w Rzymie)

1901
Paderewski daje koncerty na riwierze, w Rzymie i innych miastach włoskich, następnie w Wielkiej Brytanii i Hiszpanii - tutaj nadeszła wiadomość o śmierci jedynego syna Alfreda
29 maja w Dreźnie prapremiera opery Manru, 8 czerwca premiera polska we Lwowie
5 listopada artysta wystąpił na inauguracyjnym koncercie w nowym gmachu Filharmonii Warszawskiej (Paderewski był udziałowcem w spółce budującej gmach)

1901-1902
koncerty w Niemczech, Szwajcarii, piąte trzymiesięczne tournee w USA, oraz Londynie, Hiszpanii i Lwowie
w Zakopanem rozpoczęło działalność sanatorium dla chorych na gruźlicę z inicjatywy dr K. Dłuskiego finansowane przez Paderewskiego

1903
praca twórcza w willi Riond-Bosson, powstały wtedy utwory: Sonata fortepianowa es-moll op. 21, 12 pieśni do francuskich tekstów Catulle Mendesa op. 22, Wariacje i fuga es-moll op. 23 oraz szkice Symfonii h-moll; koncerty w Lozannie i Morges

1904
artysta koncertował w Krakowie, Warszawie i Łodzi, następnie wyjechał na tournee do Rosji, a od lipca do października koncertuje w Australii i Nowej Zelandii

1904-1908
wielomiesięczne tournee po Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i wielu miastach europejskich

1909
12 lutego w Bostonie prawykonanie Symfonii h-moll przez świetną orkiestrę bostońską pod dyrekcją M. Fiedlera

1910
działalność koncertowa w Wiedniu, Lozannie, Paryżu i in.
uroczystości odsłonięcia pomnika Grunwaldzkiego w Krakowie w dniach 15-17 lipca; Paderewski jako fundator pomnika wygłosił wówczas patriotyczną mowę do licznie zgromadzonych Polaków ze wszystkich zaborów
w październiku we Lwowie podczas obchodów setnej rocznicy urodzin F. Chopina i I Zjazdu Muzyków Polskich Paderewski wygłosił płomienną mowę o Chopinie, tłumaczoną następnie na wiele języków świata

1911-1914
tournee po Ameryce Południowej, Afryce Południowej, USA i Europie
odpoczynek w Paso Robles w Kalifornii (leczenie reumatyzmu) i zakup rancha San Ignacio i Santa Helena

1915
Paderewski i Henryk Sienkiewicz stanęli na czele Komitetu Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce z siedzibą w Vevey w Szwajcarii. Liczne oddziały Komitetu powstały w Paryżu, Londynie, Nowym Jorku zaowocowały one prężnym działaniem na rzecz Polski.
Paderewski pisał memoriały, listy, dawał liczne koncerty na terenie USA, przemawiał i agitował o pomoc dla Polski

1916-1917
znajomość z E. M. House'em (współpracownikiem W. Wilsona) a następnie spotkania z prezydentem Wilsonem w sprawie Polski; sporządzenie przez Paderewskiego memoriału na temat Polski, odbudowy jej niepodległości i przyznanie Polsce Prus Wschodnich i Gdańska.
działania Paderewskiego na rzecz utworzenia Armii Polskiej w USA i wysłania jej do Francji na front (dla powstającej Armii Polskiej skomponował swój ostatni utwór, hymn bojowy na chór męski pod tytułem Hej, Orle Biały)

15 sierpnia 1917
powstał Komitet Narodowy Polski (KNP) w Lozannie z prezesem R. Dmowskim i Paderewskim jako przedstawicielem w USA
na kolejnym spotkaniu z Wilsonem przekonywał Paderewski wraz z Dmowskim o prawie Polski do Kresów Wschodnich, Śląska, Wielkopolski i Pomorza z Gdańskiem

1918
25 grudnia Paderewski przybył do Gdańska na pokładzie brytyjskiego krążownika "Concord" z misją pomocy tworzenia rządu polskiego
26 grudnia Paderewski przybył do Poznania, przemawiał z Hotelu Bazar i dał impuls do zrywu niepodległościowego, wybuchu zwycięskiego Powstania Wielkopolskiego

1919
1 stycznia Paderewski przybył do Warszawy
2-4 stycznia narady stronnictw prawicowych i centralnych w hotelu Bristol
4 stycznia spotkanie Paderewskiego z Piłsudskim w Belwederze
16 stycznia Paderewski objął stanowisko Prezydenta Rady Ministrów oraz Ministra Spraw Zagranicznych, trzy dni później przedstawił Naczelnikowi Państwa Piłsudskiemu skład swego gabinetu
25 stycznia obyło się pierwsze posiedzenie gabinetu Paderewskiego, Premiera i Ministra Spraw Zagranicznych; przedstawiono główne tezy programowe gabinetu
9 lutego otwarcie I Sejmu Ustawodawczego
20 lutego - przyjęto "Małą Konstytucję", prowadzono intensywne prace nad przyszłą konstytucją
w maju Paderewski jako Prezydent Rady Ministrów wraz z R. Dmowskim i polską delegacją przybył na Konferencję Pokojową do Paryża. Broniąc interesów Polski, zwłaszcza w kwestiach praw do Gdańska, Pomorza, Wielkopolski, Górnego Śląska i Śląska Cieszyńskiego, Galicji Wschodniej i Wileńszczyzny, podpisał Paderewski wraz z R. Dmowskim tzw. pokojowy traktat wersalski
niezadowolenie Lewicy Sejmowej i ataki opozycji sprawiły, iż Paderewski 4 grudnia zgłosił dymisję gabinetu a 10 grudnia ostateczną rezygnację

1920-1921
w lutym Paderewski opuścił Warszawę; w porozumieniu z premierem Grabskim broniąc interesów Polski został delegatem rządu polskiego na Konferencji Ambasadorów i Konferencji Londyńskiej, a także w Lidze Narodów

1922-1923
Paderewski zmuszony trudną sytuacją materialną (przyjechał do Polski jako najbogatszy człowiek świata, wyjechał z kraju obarczony długami) powrócił na estrady koncertowe USA

1924
koncerty w Europie, 21-29 października przebywał w Poznaniu gdzie odbywały się uroczystości nadania Paderewskiemu doktoratu honoris causa Uniwersytetu Poznańskiego

1925-1929
intensywna działalność koncertowa w Europie, USA, Kubie, Australii, Nowej Zelandii, z której dochód przeznacza Paderewski na różne cele

w Paryżu (1928) przyjął godność prezesa honorowego Stowarzyszenia Młodych Muzyków Polaków w Paryżu, objął opieką grono pianistów (Z. Dygat, H. Sztompka, S. Szpinalski, A. Tadlewski) oraz kompozytorów (M. Kondracki, F. Łabuński, S. Nawrocki, P. Perkowski)

1930
w 70 rocznicę urodzin Paderewskiego zorganizowano m. in. w Wilnie, Poznaniu, Warszawie uroczyste koncerty twórczości artysty i przedstawienie opery Manru
Paderewski prowadził kursy mistrzowskie dla polskich pianistów: H. Sztompki, S. Szpinalskiego, A. Brachockiego, Z. Dygata, A. Tadlewskiego

1931-1933
kolejne tornee po USA, Włoszech, Anglii, Paryżu

1934
śmierć Heleny Paderewskiej, artysta zaprzestał na dłuższy czas działalności koncertowej

1935
liczne obchody z okazji 75-lecia mistrza, Paderewski sam nie koncertował

1936
spotkanie w Morges z J. Hallerem, W. Witosem i utworzenie tzw. Frontu Morges (ugrupowanie opozycyjne wobec rządu sanacji w Polsce)
w miesiącach letnich w Denham pod Londynem Paderewski realizował jedyny film z jego udziałem pt. Sonata księżycowa w reżyserii Lothara Mendesa
jesień upłynęła Paderewskiemu na współpracy z amerykańską dziennikarką Mary Lawton, której dedykował swoje wspomnienia wydane w formie pamiętników

1937
pogorszenie stanu zdrowia Paderewskiego, wiosną pojedyncze koncerty na cele dobroczynne w Lozannie, Brukseli, Wielkiej Brytanii
latem w Morges Paderewski współpracował z przedstawicielami Towarzystwa im. F. Chopina w Warszawie nad opracowaniem redakcujnym "Dzieł Wszystkich" Chopina

1938-1939
Paderewski żywo interesował się sytuacją polityczną w kraju, pisał odezwy i oświadczenia (ogłoszane drukiem) świadczące o wielkim patriotyzmie i zaangażowaniu w sprawy Polski
wznowienie działalności koncertowej (Wielka Brytania, Szwajcaria, Rzym, USA)
po wybuchu II wojny światowej Paderewski rozpoczął szeroko zakrojoną działalność patriotyczną, pisał memoriały do polityków, listy, apele, przemawiał w radio (USA, Francja, Anglia) apelował i interweniował u wielu autorytetów świata o pomoc dla Polski
kontaktował się z W. Sikorskim, J. Hallerem, z nowym prezydentem RP W. Raczkiewiczem; uczestniczył w posiedzeniu Ligi Narodów
agitacje i manipulacje Simone Giron, agentki hitlerowskiej, próbującej pozyskać Paderewskiego do współpracy z Hitlerem (S. Giron jest autorką książki Tajemnica testamentu Paderewskiego. Kraków 1996 - tłumaczenie, szkalującej sekretarza Paderewskiego S. Strakacza)

1940
23 stycznia w Paryżu Paderewski przemawiał na inauguracyjnym posiedzeniu Rady Narodowej Rzeczypospolitej, będącej emigracyjnym parlamentem, wybrano go Przewodniczącym RN (tekst przemówienia utrwalono na płycie)
po klęsce Francji oraz inwazji Niemców na neutralną Holandię, Belgię, Danię i Norwegię Paderewski podjął decyzję opuszczenia Szwajcarii
23 września Paderewski opuszcza Szwajcarię żegnając się z przyjaciółmi i politykami; Niemcy próbowali tę podróż i zamierzoną działalność w USA unieszkodliwić
6 listopada Paderewski przybył do USA, w dniu swych 80 urodzin witany był w Nowym Jorku z nadzieją i ufnością w skuteczność działań na rzecz umęczonej Polski. Utworzono z tej okazji "Fundusz Ratunkowy im. I. J. Paderewskiego" a w 1941 tzw. "Dni Paderewskiego". Obydwie fundacje zorganizowały ok. 6 tysięcy koncertów na cześć Paderewskiego a dochód przeznaczono na pomoc dla Polski
Paderewski wygłasza w tym czasie odezwy i przemówienia (na wiecach, przez radio, publikowane w prasie)

1941
od lutego do kwietnia Paderewski odpoczywał na Florydzie w Palm Beach (tam też spędził Wielkanoc), gościł u siebie w tym czasie gen. Sikorskiego i Mikołajczyka
rozległą działalność Paderewskiego wspierał jego sekretarz S. Strakacz
22 czerwca Paderewski wygłosił ostatnie przemówienie na zjeździe weteranów Armii Polskiej w stanie New Jersey

29 czerwca Paderewski zmarł w hotelu Buckingham w Nowym Jorku (na zapalenie płuc)

3 lipca msza żałobna w Katedrze św. Patryka w Nowym Jorku, trumnę Paderewskiego okrywał polski sztandar, a kondukt żałobny złożony z tłumów mieszkańców żegnał polskiego artystę i męża stanu odprowadzając go do dworca Pennsylwania
5 lipca w Waszyngtonie z najwyższymi honorami wojskowymi pochowano Paderewskiego na cmentarzu bohaterów narodowych w Arlington

1986
serce Paderewskiego złożono w Doylestown, w Pensylwanii, w Narodowym Sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej

1991
trumnę z prochami przewieziono do kraju, do podziemi katedry św. Jana w Warszawie; (uroczysty pogrzeb odbył się 5 lipca 1992)

2001
rok ogłoszony przez Sejm RP "Rokiem I.J. Paderewskiego"



Lista utworów Paderewskiego

Opera MANRU. Dramat liryczny w 3 aktach. Libretto Alfreda Nossiga, wg. powieści J. I. Kraszewskiego Chata za wsią. (1893-1901, wyd. Berlin, Bote und Bock, 1901, premiera: Drezno 1901)
Kantata na głosy solo, chór i orkiestrę Tekst K. Przerwy-Tetmajera pt. Kantata na odsłonięcie pomnika Adama Mickiewicza, incipit: "Szum ty morze z obu stron Polski" (ok. 1897, nie ukończona)
Na orkiestrę Uwertura Es-dur (1884, wyd. Działa wszystkie t. X, "Musica Jagiellonica", 1997)
Suita G-dur na orkiestrę smyczkową (1884, wyd. jak wyżej)
Symfonia h-moll (1903-1908, wyd. Paryż, Heugel et Cie, 1911)
Na instrument solowy i orkiestrę Koncert fortepianowy a-moll, op. 17 (1882-1888, wyd. Berlin, Bote und Bock, 1890)
Fantazja polska gis-moll, op. 19, (1893, wyd. Berlin, Bote und Bock, 1895)
Koncert skrzypcowy (1886-1888, nie ukończony, rekonstrukcja i wykonanie 1991)
Kameralne Pieśń F-dur na skrzypce i fortepian (1878, nie wydana)
Romans A-dur na skrzypce i fortepian (ok. 1882, nie wydany)
Wariacje i fuga na kwartet smyczkowy (1882, nie wydane)
Sonata a-moll na skrzypce i fortepian, op. 13 (1885, wyd. Berlin, Bote und Bock, 1886)
5 miniatur - ćwiczeń na instrumenty dęte (1884, nie wydane)
3 szkice na kwartet smyczkowy (nie ukończone)
Pieśni na głos solo i fortepian Dola na mezzosopran i fortepian do sł. W. Syrokomli? (1878, nie wydana, nie odnaleziona)
Cztery pieśni op. 7 do słów A. Asnyka (1882-1885, wyd. Berlin, Bote und Bock, ok. 1888 z tekstem polskim, niemieckim, również angielskim): Gdy ostatnia róża zwiędła, Siwy koniu, Szumi w gaju brzezina, Chłopca mego mi zabrali.
Konwalijka do sł. A. Asnyka, op. 7 (1882, nie włączona do wydania powyższego cyklu op. 7)
Sześć pieśni op. 18, do sł. A. Mickiewicza (1886-1893, wyd. Berlin, Bote und Bock, 1893 z tekstem polskim, niemieckim również angielskim): Polały się łzy, Idę ja nad Niemnem (Dudziarz), Moja pieszczotka, Nad wodą wielką, Tylem wytrwał, Gdybym się zmienił.
Dans la foret do sł. T. Gautier (ok. 1886, wyd. Nowy Jork, G. Schirmer, cop. 1896)
12 pieśni op. 22 do poezji C. Mendesa (1903, wyd. Paryż, Heugel et Cie, ok. 1904 z tekstem francuskim, 1911 z tekstem niemieckim): Dans la foret, Ton coeur est d'or pur, Le ciel est tres bas, Naguere, Un jeune patre, Elle marche d'un pas distrait, La nonne, Viduite, Lune froide, Querelleuse, L'Amour fatal, L'Ennemie.
Ponadto szkice następujących pieśni (ok. 1885-1887, nie ukończone): Ach jak mi smutno (sł. A. Asnyk), Kochanko moja (sł. A. Mickiewicz), Rappele-toi (sł. A. de Musset), 4 pieśni do sł. Z. Krasińskiego (Czy to cuda, Módl się za mnie, O nie mów o mnie, Powiedz, orle.
Pieśń na chór Hej, Orle Biały Hymn bojowy na chór męski z fortepianem lub orkiestrą dętą, sł. kompozytora; skomponowany na cześć tworzącej się Armii Polskiej w Ameryce (1917, wyd. Nowy Jork, Eureka Press, 1918)
Ćwiczenie kontrapunktyczne na chóry wielogłosowe: Kyrie Eleison na 2-, 3-, 4-głosowy, Dom hoch dem Herrn... na 4-głosowy, Et vitam venturi na 4-głosowy, Ich will den Herrn... na 4-głosowy.
Na fortepian solo Valse mignonne (1876, nie wydany, nie odnaleziony)
Impromptu F-dur (1878-1879, wyd. Warszawa, "Echo Muzyczne", 1879 oraz Dzieła wszystkie t. IV, "Musica Jagiellonica" 1997)
Suite Es-dur (młodzieńcze op. 1, 1879 nie wydane): Preludium Es-dur, Menuet g-moll (wydany w 1886 ze zmianami jako op. 1 nr 2; zob. poniżej)
Marsz pogrzebowy na motywach utworów Ap. Kątskiego (1879, nie wydany, nie odnaleziony)
op. 1 Dwa utwory (Zwei Klavierstücke) (1879-1885, wyd. Berlin, Bote und Bock, 1886): Praelude a capriccio Es-dur (1885), Menuet g-moll (1879)
op. 2 Trzy Utwory (Trois morceaux) (1880, wyd. Warszawa, Kruziński i Levi, 1881): Gavotte e-moll, Melodie C-dur, Valse melancolique A-dur
op. 3 Stara Suita (na trzy głosy): Preludium d-moll, Intermezzo B-dur, Aria F-dur, Fuga d-moll
op. 4 Elegia b-moll
op. 5 Tańce polskie (Danses polonaises)
op. 6 Introdukcja i toccata (Introduction et toccata)
op. 8 Pieśń wędrowca (Chants du voyageur)
Dwa kanony "Z uczniowskiej teki"
op. 9 Tańce polskie (Danses polonaises)
op. 10 Album Majowe (Album de Mai)
Powódź a-moll
Intermezzo g-moll "W błyskawiczną noc"
Intermezzo c-moll
Wariacje G-dur (nie ukończone)
op. 11 Wariacje i fuga a-moll (Variations et fugue sur un theme original)
op. 12 Album tatrzańskie
op. 12 Album tatrzańskie (Tatra Album) - opracowanie kompozytora na 4 ręce
op. 14 Humoreski koncertowe (Humoresque de concert)
op. 15 Na pustyni Es-dur (Dans le desert. Tableau musical en forme d'une toccata)
op. 16 Miscellanea. Serie de morceaux...
Canzona. Pieśń bez słów (Chants sans paroles)
Mazurka G-dur
op. 21 Sonata es-moll
op. 23 Wariacje i fuga es-moll (Variations et fugue sur un theme original)